MXE
Analog ketaminy i antagonista receptora NMDA sprzedawany jako chemikalia badawcze o działaniu dysocjacyjnym, stymulującym i antydepresyjnym.
MXE pojawił się około 2010 roku jako substytut ketaminy z szarego rynku i był badany przedklinicznie na modelach gryzoni. Badania behawioralne na szczurach rasy Wistar wykazują efekty dwufazowe: stymulujące i anksjogenne w niższych dawkach, sedatywne/znieczulające w wyższych dawkach, z zaburzeniem bramkowania sensomotorycznego. Dane farmakokinetyczne wskazują na szczytowe stężenia w mózgu po 30 minutach i czas trwania przekraczający ketaminę, przy czym akumulacja w tkance mózgowej sugeruje zwiększone ryzyko toksyczności. Badania przedkliniczne zidentyfikowały potencjalne właściwości antydepresyjne i analgetyczne pośredniczone przez mechanizmy glutamatergiczne i serotoninergiczne, jednak dane kliniczne z udziałem ludzi są całkowicie nieobecne. Raporty przypadków dokumentują ciężką toksyczność, w tym głębokie pobudzenie w wysokich dawkach, a zgłaszano również zgony. Potencjał nadużywania został wykazany w badaniach na zwierzętach, a raporty użytkowników wskazują na znaczący potencjał uzależnienia.