ALCOHOL

Alkohol zaburza równowagę między hamującą i pobudzającą transmisją nerwową; ostre narażenie sprzyja hamowaniu, podczas gdy przewlekłe narażenie wywołuje zmiany kompensacyjne prowadzące do tolerancji i zespołu abstynencyjnego po odstawieniu (Valenzuela, 1997). Alkohol znacząco upośledza zarówno odporność wrodzoną, jak i nabytą, zwiększając podatność na infekcje bakteryjne i wirusowe, a jego przewlekłe stosowanie promuje odpowiedzi prozapalne, kluczowe w alkoholowej chorobie wątroby i zapaleniu trzustki (Szabo & Saha, 2015). Patofizjologia kaca obejmuje metabolity alkoholu, zmiany w neuroprzekaźnictwie, czynniki zapalne i dysfunkcję mitochondriów, choć badania nad kacem u ludzi cierpią na słabą kontrolę metodologiczną (Palmer et al., 2019). Przewlekłe, intensywne spożywanie obniża poziom testosteronu i upośledza funkcje rozrodcze u mężczyzn na poziomie podwzgórza, przysadki i jąder (Emanuele & Emanuele, 1998). Badania nad neurobiobehawioralnymi skutkami alkoholu u kobiet pozostają niedostatecznie reprezentowane, mimo dowodów na znaczne upośledzenie neuropsychologiczne (Nixon et al., 2023).